کیست های تخمدان کیسه های کوچک محتوی مایع هستند که در تخمدان ها(ovarys) رشد می کنند. بیشتر کیست ها بی ضرر هستند اما بعضی از آن ها می تواند مشکلاتی نظیر پاره شدن ، خونریزی و درد را ایجاد کند.و ممکن جراحی برای برداشتن کیست نیاز باشد.

کیست تخمدان کیسه پر از آب یا خونی در تخمدان است که اغلب هنگام تخمک گذاری به وجود می آید ، یعنی زمانی که تخمک از تخمدان آزاد میشود . گرچه خیلی اوقات علت مشخصی ندارند ، اما در اغلب موارد از اختلالات هورمونی ناشی میشوند. اختلالاتی که در مرحله اول دوره عادت ماهانه را به تعویض می اندازد و بیشتر به صورت کیست های فیزیولوژی بروز میکند .

کیست ها در تخمدان در کیست های فیزیولوژی که به آنها کیست های ساده نیز میگویند تخمک هایی که باید ماهانه آزاد شود ، آزاد نمی شوند و اندازه ۴ تا ۵ سانتیمتر رشد میکنند و در این نوع از کیست کیسه پر از آب در تخمدان تشکیل میشود و اغلب درد جسمانی ندارد و تنها با عقب افتادن دوره عادت ماهانه مشخص میشوند .

البته یکسری کیست تخمدان وجود دارد که فیزیولوژی نیستند و بیمار هر وقت عادت ماهانه میشود ، مخاط رحم همواره در رحم وجود دارد که به این کیست ها ، کیست اندومکسیوما می گویند و داخل آنها پر از خون است و از آنجا که خون ها راه خروج ندارند ، این کیست ها با سیکل پریودی کوچکتر نشده بلکه بزرگ هم میشوند و در این شرایط می گوییم که کیست اندومکسیوزیس است و با روشهای دارویی قابل درمان نیست .

زنان دو تخمدان دارند که محل ذخیره و آزاد کردن تخمک (egg)است.سایز هر تخمدان به اندازه یک گردو است و در دو طرف رحم قرار دارند. 

تخمدان یک تخمک را در هر ماه تولید می کند. و این فرایند سیکل قاعدگی ماهانه در زن است. تخمک در داخل کیسه ای  به نام فولیکول (follicle) محبوس است.

تخمک در داخل تخمدان رشد می کند تا زمانی که رحم برای پذیرش آن آماده شود. مخاط رحم در این دوره ضخیم شده و خودش را برای حاملگی آماده می کند.

این سیکل هر ماه اتفاق می افتد و با لقاح پیدا نکردن تخمک خاتمه می یابد . همه محتویات رحم اگر تخم لقاح پیدا نکند خارج می شود و این فرایند سیکل قاعدگی نامیده می شود.

در تصویر سونوگرافی ، کیست تخمدان شبیه حباب دیده می شود . این کیست محتوی مایع است و به وسیله یک دیواره نازک احاطه می گردد. این نوع کیست ، کیست فانکشنال یا عملی تخمدان یا کیست ساده نامیده می شود.

علائم کیست تخمدان :

تنها علائم کیست تخمدان دردهای لگنی و عقب افتادن زمان عادت ماهانه است و در اغلب موارد ، فرد هیچ دردی را در بدن خود حس نمی کند ، اما زمانی دارای علامت میشود که کیست دور پایه خود پیچ می خورد و کیست تورسیون پیدا کرده و در این شرایط مریض درد زیادی دارد .

کیست تخمدان اغلب باعث ایجاد چاقی، عضلات و استخوان های درشت، رویش مو بر روی صورت و بدن، خصوصیات مردانه، آکنه و عادت ماهیانه نامنظم می شود.

کیست تخمدان باعث ناباروری، افزایش ابتلا به دیابت، سکته ها، حملات قلبی و سرطان رحم می شود. یک تحقیق در ایتالیا نشان داد مصرف داروی گلوکوفاژ( متفورمین) و رژیم غذایی که دارای کربوهیدرات های کامل ( مانند غلات کامل و سبوس دار) باشد، این بیماری را درمان می کند.
مطالعات ثابت کرده است داروها و رژیمی که برای درمان دیابت استفاده می شوند و همچنین داروهایی که از عمل هورمون های مردانه در زنان جلوگیری می کنند، باعث جلوگیری از عوارض این بیماری می شوند .

عوارض این بیماری شامل دیابت، حملات قلبی، چاقی، خصوصیات مردانه مانند رویش مو بر روی بدن، جوش زدن، عضلات و استخوان های درشت می باشند و پروژسترون(هورمون زنانه) باعث پیشگیری از ابتلا به سرطان رحم می شود.

یک دختر بعد از تولد ۴ میلیون تخمک دارد که هر ماه یکی از تخمک ها در یک فرد سالم بعد از طی مراحلی کامل می شود و به داخل رحم پرتاب می رود.

در افرادی که تخمک کامل شده ولی به داخل رحم پرتاب نمی رود، بیماری کیست تخمدان دیده می شود. افزایش مقدار انسولین و هورمون مردانه در این بیماری باعث می شود، تخمدان ها هورمون مردانه ساخته و باعث پیدایش آکنه و موهای ضخیم و تیره رنگ بر روی بدن شود.

گلوکوفاژ ،Actos وAvandia  داروهایی هستند که باعث کاهش مقدار انسولین و کاهش هورمون مردانه ( تستوسترون) در خون می شوند.

بنابراین بایستی در این بیماری رژیم غذایی بر اساس غلات و دانه های کامل و سبوس دار باشد و مصرف محصولات فرآوری شده و پخته مثل انواع شیرینی و ماکارونی محدود شود.

همچنین داروهایی که مانع از عمل هورمون مردانه در بدن می شوند، باعث کاهش ویژگی های مردانه و کاهش کلسترول می شوند و به حمل تخمک ها از تخمدان به رحم کمک می کنند، ولی داروهای ضد دیابت در مؤثرترند.

این بیماری احتمال ابتلاء به سرطان رحم را افزایش می دهد، بنابراین داروهای ضد بارداری که دارای هورمون پروژسترون هستند برای این افراد تجویز می شوند و اگر اضافه وزن دارند، بایستی وزن خود را کاهش دهند.

اگر فکر می کنید دچار این عارضه هستید و یکی از علائم ذکر شده در بالا را دارید حتماً با مراجعه به پزشک زنان، یک سونوگرافی از تخمدان ها و رحم انجام دهید.

حتی اگر شما مبتلا به کیست تخمدان نباشید، ممکن است یکی از علائم بالا را داشته باشید.
برنامه غذایی که شما در این شرایط بایستی رعایت کنید به صورت زیر است:

۱٫ عدم مصرف یا مصرف کم: انواع شیرینی و کیک و کلوچه- ماکارونی ها- غذاهایی که شکر به آنها اضافه شده است- آبمیوه های مصنوعی مثل انواع ساندیس- نوشیدنی هایی مثل نوشابه- نان های سفید.

۲٫ مصرف میوه و سبزیجاتی مثل هویج، فلفل، کاهو، کلم، اسفناج و…

همچنین قبل از هر وعده غذایی داروی ضد دیابت گلوکوفاژ( متفورمین) را مصرف کنید.

روشها درمان :

درمان کیست های فیزیولوژی که اغلب کیستهای تخمدان در زنان از این نوع است با تجویز قرص ضدبارداری LD و HD‌ درمان میشود و در این روش با مصرف قرص ، فعالتی هورمونی تخمدان متوقف شده و کیست کوچک میشود و زمانی که تخمک گذاری صورت نمی گیرد ، کیست هم به وجود نمی آید . این کیست ها اغلب پس از گذشت یک تا ۳ ماه کوچک میشود و از بین میرود .

اما در نوع اندومکسیوما که داخل آنها پر از خون است ، درمان با روشهای دارویی مؤثر نبوده و مریض باید لاپاروسکوپی شود و این عمل همراه با بیهوشی است و البته باید توجه داشت چنانکه کیست های فیزیولوژی هم بعد از گذشت ۲ تا ۳ ماه کوچک نشوند ، حتماً باید عمل لاپاروسکوپی درباره آنها صورت بگیرد .

چه عواملی سبب ایجاد کیست های تخمدان می شوند؟
کیست های تخمدان به دلایل متعددی ایجاد می شوند. شایع ترین نوع، کیست فولیکولار است که از رشد یک فولیکول نتیجه می شود. فولیکول یک کیسه پر از مایع طبیعی است که حاوی یک تخمک است. کیست های فولیکولار هنگامی که فولیکول در طی چرخه قاعدگی بیش از حد طبیعی رشد می کند و برای آزاد سازی تخمک باز نمی شود تشکیل می شود. معمولاً کیست های فولیکولار در طی چند روز تا چند ماه به خودی خود برطرف می شوند. کیست ها می توانند در اثر جراحت یا نشت عروق خونی کوچک به درون کیسه تخمک حاوی خون باشند (کیست های هموراژیک یا اندومتریوئید). گاه گاه بافت های تخمدان برای تشکیل بافت های دیگر بدن مانند مو یا دندان به صورت غیر طبیعی رشد می کنند. کیست هایی با این بافت های غیر طبیعی کیست های درموئید نامیده می شوند.
علایم کیست های تخمدان چه هستند؟
بیشتر کیست ها هرگز مشخص نمی شوند و بدون اینکه زنان بدانند که به این کیست ها مبتلا هستند برطرف می شوند. هنگامی که یک کیست علایم ایجاد می کند، درد در شکم یا لگن شایع ترین علامت است. درد می تواند در اثر پارگی کیست، رشد سریع و اتساع آن، خون ریزی به درون کیست یا پیچ خوردن کیست در اطراف منبع خونی آن ایجاد شود.
کیست های تخمدان چگونه تشخیص داده می شوند؟
بیشتر کیست ها به وسیله اولتراسوند تشخیص داده می شوند که بهترین تکنیک تصویربرداری برای شناسایی کیست های تخمدانی است. اولتراسوند یک روش تصویربرداری است که از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از ساختمان های درون بدن استفاده می کند. تصویربرداری اولتراسوند بدون درد است و هیچ ضرری ندارد.
هم چنین می توان کیست ها را با روش های دیگر تصویربرداری مانند اسکن CAT یا اسکن MRI شناسایی کرد.

 
پزشک چگونه می تواند تصمیم بگیرد که یک کیست تخمدانی خطرناک است؟
اگر زنی در دهه چهارم زندگی خود یا حتی جوان تر باشد و قاعدگی های منظم داشته باشد،، بیشتر توده های تخمدانی «کیست های تخمدانی عملکردی» خواهند بود که در حقیقت غیر طبیعی نیستند. این کیست ها با جریان تخمک گذاری که در چرخه قاعدگی رخ می دهد ارتباط دارند و معمولاً در طی چرخه قاعدگی بعدی خود به خود ناپدید می شوند.
بنابراین به خصوص در زنانی که در دهه دوم و سوم زندگی خود هستند این کیست ها در چند چرخه قاعدگی بررسی می شوند تا مشخص شود آیا از بین رفته اند یا نه. چون قرص های ضد بارداری خوراکی تا حدودی با جلوگیری از تخمک گذاری عمل می کنند، پزشکان انتظار نخواهند داشت که زنان مصرف کننده ضد بارداری های خوراکی «کیست های تخمدانی عملکردی» داشته باشند. بنابراین ممکن است به زنانی که در حین مصرف قرص های ضد بارداری خوراکی به کیست های تخمدان مبتلا می شوند توصیه شود که به جای پایش از طریق اولتراسوند لگن یا جراحی، معاینه شوند.
عوامل دیگری نیز وجود دارند که در کنار سن زن یا مصرف ضد بارداری های خوراکی به ارزیابی کیست های تخمدانی کمک می کنند. کیستی که در اولتراسوند شبیه یک کیسه ساده پر مایع به نظر می رسد، در مقابل کیستی با بافت سخت در داخل آن، به احتمال زیاد خوش خیم است. بنابراین اولتراسوند نیز در تشخیص این که تومور تخمدانی جدی است یا نه نقش دارد.
سرطان تخمدان در زنان جوان تر از ۴۰ سال نادر است. کیست های تخمدانی که پس از ۴۰ سالگی ایجاد می شوند نسبت به قبل از آن شانس بالاتر سرطانی بودن را دارند، اگرچه بیشتر کیست های تخمدان حتی پس از ۴۰ سالگی خوش خیم هستند. آزمون خونی CA-125 می تواند به عنوان مشخصه ای برای سرطان تخمدان به کار رود، اما غیر طبیعی بودن آن همیشه به معنی وجود سرطان نیست. اولاً بسیاری از بیماری های خوش خیم در زنان در سنین باروری می تواند سبب افزایش CA125 شود، بنابراین CA-125 یک آزمون اختصاصی به خصوص در زنان جوان نیست. عفونت های لگن، فیبروئید های رحم، بارداری، کیست های خوش خیم تخمدان (هموراژیک) و بیماری های کبد همگی بیماری هایی هستند که ممکن است در غیاب سرطان تخمدان سطح CA-125 را افزایش دهند. ثانیاً حتی در صورت ابتلا زن به سرطان تخمدان، تمام این سرطان های تخمدان سبب افزایش سطح CA-125 نمی شود. علاوه براین، سطوح  CA-125در زنان مبتلا به سرطان سینه، ریه و پانکراس نیز به صورت غیر طبیعی بالا می رود.
کیست های تخمدان چگونه درمان می شوند؟
بیشتر کیست های تخمدان در زنان در سنین باروری کیست های فولیکولار هستند که به طور طبیعی در عرض ۱ تا ۳ ماه از بین می روند. اگرچه ممکن است این کیست ها پاره شوند، به ندرت علائم ایجاد می کنند. این کیست ها خوش خیم هستند و مشکلاتی ایجاد نمی کنند. در زنانی که هیچ علائمی ندارند این کیست ها را می توان همزمان در طی آزمایش لگن تشخیص داد. تمام زنان در مقاطعی از زندگی به کیست های فولیکولار مبتلا می شوند.
در زنان در سنین باروری، معاینه کیست فولیکولار معمولاً در چند چرخه قاعدگی انجام می شود زیرا در این گروه سنی این کیست ها شایع و سرطان تخمدان نادر است. گاهی اوقات کیست های تخمدانی در زنان غیر یائسه حاوی مقداری خون است که کیست های هموراژیک نامیده می شوند. کیست های هموراژیک به سرعت برطرف می شوند.
به منظور تعیین استراتژی درمانی برای کیست های تخمدان از اولتراسوند استفاده می شود زیرا این روش می تواند به تشخیص این که این کیست، کیست ساده یا ترکیبی است کمک کند. کیست ساده که در بیماری های خوش خیم دیده می شود فقط حاوی مایع بوده و بافت جامد ندارند اما کیست ترکیبی بافت جامدی دارد که به پایش و احتمالاً جراحی نیاز دارد.
به طور خلاصه درمان ایده آل کیست های تخمدان به سن زن، اندازه کیست (و تغییر اندازه) و ظاهر کیست در اولتراسوند بستگی دارد.
درمان می تواند شامل معاینه ساده یا ارزیابی آزمون های خونی مانندCA-125  باشد که به تشخیص پتانسیل ابتلا به سرطان کمک می کند.
در صورت ایجاد درد شدید، از بین نرفتن خود به خود یا مشکوک بودن تومور، می توان آن را با لاپاراسکوپی یا در صورت نیاز با لاپاراسکوپی باز خارج کرد. به مجرد خارج کردن کیست، تومور به یک پاتولوژیست ارجاع داده می شود تا به منظور تشخیص نهایی نوع کیست موجود، بافت را در زیر میکروسکوپ آزمایش کند.

سلول بنیادی یا بُن‌یاخته‌ یاخته‌های اولیه‌ای هستند که توانایی تبدیل و تمایز به انواع مختلف سلول‌های دیگر را دارند و از آنها می‌توان در تولید سلول‌ها و نهایتاً بافت‌های مختلف دیگر استفاده کرد.

منابع اصلی سلول‌های بنیادی شامل: مغز استخوان، بند ناف و جفت می‌باشد. امروزه استفاده از این سلول‌ها جهت ترمیم بافت‌های آسیب دیده در حال گسترش است.

جالب اینکه سلول‌های بنیادی پرتوان (چند پتانسیلی) هستند یعنی قابلیت تبدیل به بافت‌های مختلف را دارند اعم از بافت عصبی، بافت ماهیچه‌ای، بافت پوششی و غیره. که این توانایی محور اصلی توجه به سلول‌های بنیادی است.

مزیت اصلی بن‌یاخته‌های بند ناف این است که بسیار اولیه بوده و توان تمایز بالایی دارند. همچنین سلول‌های بنیادی گرفته شده از مغز استخوان (BMSCs) توان تمایز بالایی دارند.

ویژگی‌های سلول‌های بنیادی

• توان نوسازی: سلول‌های بنیادی سلول‌های نامتمایزی هستند که توانایی تکثیر نامحدود خود را دارند و در حالت نامتمایز باقی بمانند.

• پرتوانی: سلول‌های بنیادی قادر به ایجاد هر نوع سلولی در بدن هستند. آنها می‌توانند تحت تأثیر فاکتورهای رشد مختلف در محیط کشت به سلول‌هایی با عملکردهای اختصاصی مانند سلول‌های ماهیچه‌ای قلب یا سلول‌های تولیدکننده انسولین در پانکراس و... تبدیل شوند.

 انواع سلول‌های بنیادی

• سلول‌های بنیادی جنینی: این سلول‌ها از جنین‌های ۴ یا پنج روزه که از تخم‌های آزمایشگاهی بارور می‌شوند به دست می‌آیند و در محیط آزمایشگاهی در محیط کشت‌های اختصاصی رشد داده می‌شوند.

• سلول‌های بنیادی بالغین: سلول‌های بنیادی بالغین، سلول‌های نامتمایزی هستند که در بین سلول‌های تمایز یافته بافت‌ها و اندام‌های بدن یافت می‌شوند و توانایی نوسازی و تمایز به انواع سلول‌های اختصاصی اصلی بافت یا اندام را دارند. نقش‌های اولیه این سلول‌ها در یک ارگان زنده شامل حمایت کردن و تعمیر بافت‌هایی است که از آنها به دست می‌آیند.

• سلول های بنیادی خون بند ناف: خون بند ناف خونی است که پس از تولد در بند ناف و جفت باقی می ماند و همراه آن به دور انداخته می شود. این خون علاوه بر سلول های خونی منبعی غنی از سلول های بنیادی خون ساز است. سلول های بنیادی خون ساز می توانند با جایگزین شدن در مغز استخوان فرد بیمار، تامین کننده سلول های خونی جدید باشند. ویژگی مهم سلول های خونی بند ناف عدم تکامل سلول های خونی از جمله لنفوسیت های آن است که در نتیجه احتمال رد پیوندهای انجام شده با این سلول ها در مقایسه با پیوندهای مغز استخوان بسیار کمتر خواهد بود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که سلول های بنیادی خونساز توانایی تمایز به سایر سلول ها را نیز دارند که می توانند افق جدیدی را برای درمان بیماری ها در آینده ای نه چندان دور ترسیم کنند.

 کشت سلول‌های بنیادی

جنین ۳ تا ۵ روزه را بلاستوسیست می‌نامند. یک بلاستوسیست توده‌ای مشکل از ۱۰۰ سلول و یا بیشتر است. سلولهای بنیادی سلولهای درونی بلاستوسیست هستند که در نهایت به هر سلول، بافت و اندام درون بدن تبدیل می‌شوند.

رشد سلول‌های بنیادی در محیط آزمایشگاه را اصطلاحا کشت سلولی می‌نامند.در واقع جدا کردن سلول‌های بنیادی جنینی از طریق انتقال سطح داخلی بلاستوسیست به یک ظرف کشت آزمایشگاهی پلاستیکی که شامل یک بستر تغذیه‌ای به نام محیط کشت می‌باشد انجام می‌گیرد. تقسیم و ازدیاد سلول‌ها بر روی سطح این ظرف انجام می‌گیرد. سطح داخلی این ظرف معمولاً به وسیله سلول‌های پوست جنین موش پوشیده شده‌است. این سلول‌ها قادر به تقسیم شدن نیستند. به این لایه پوشاننده سلولی در اصطلاح لایه تغذیه‌ای (feeder layer) گفته می‌شود. دلیل استفاده از این سلول‌ها فراهم آوردن یک سطح طبیعی به منظور چسپیدن سلول‌های بنیادی به آن و عدم جداشدنشان است. در ضمن سلول‌های این لایه مواد مغذی را به داخل محیط کشت رها می‌کنند.

پس از چند روز سلول‌های کشت داده شده شروع به رشد و تقسیم شدن در این محیط می‌کنند. هنگامی که این عمل انجام گرفت سلول‌های کشت داده شده که زیاد شده‌اند را از این محیط برداشته و به محیطهای تازه کشت منتقل می‌دهند. پروسه کشت مجدد سلول‌ها بارها و بارها برای چندین مرتبه و به مدت چندین ماه تکرار می‌شود. بعد از ۶ ماه یا بیشتر ۳۰ سلول اولیه تبدیل به هزاران میلیون سلول بنیادی جنینی می‌شوند. سلول‌هایی را که در این دوره ۶ ماه و در این محیط کشت مخصوص تقسیم شده و در عین حال تماییز نیابند را پرتوان (pluripoten) می‌نامند.

کاربردهای سلول‌های بنیادی

• بیماران قلبی:

توصیه می‌شود برای افرادی که در مراحل وخیم بیماری قلبی بوده و در انتظار دریافت قلب پیوندی به‌سر می‌برند، در کنار تجویز داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، از روش پیوند سلول‌های بندناف به‌عنوان یک روش کمکی استفاده کرد. بر این اساس، این ایده در دنیا مطرح شده‌است که نمونه

• بیماران کبدی:

در حال حاضر اگر بیماری دچار سرطان کبد باشد، جراح مجبور است برای جلوگیری از انتشار سرطان (متاستاز) به بخش‌های دیگر بدن، بخش سرطانی کبد را نابود کند. برای این منظور معمولاً طی دو عمل جراحی هم‌زمان، خون ناحیه سرطانی کبد را قطع می‌کنند تا بافت آن را بازسازی کنند. شبیه سازی انسان مساله دیگر نیز مورد اختلاف شبیه سازی انسان است.

High Blood Pressure in Pregnancy

What Is High Blood Pressure?
Blood pressure is the amount of force exerted by the blood against the walls of the arteries. A person's blood pressure is considered high when the readings are greater than 140 mm Hg systolic (the top number in the blood pressure reading) or 90 mm Hg diastolic (the bottom number). In general, high blood pressure, or hypertension, contributes to the development of coronary heart disease, stroke, heart failure and kidney disease.

What Are the Effects of High Blood Pressure in Pregnancy?
Although many pregnant women with high blood pressure have healthy babies without serious problems, high blood pressure can be dangerous for both the mother and the fetus. Women with pre-existing, or chronic, high blood pressure are more likely to have certain complications during pregnancy than those with normal blood pressure. However, some women develop high blood pressure while they are pregnant (often called gestational hypertension).

The effects of high blood pressure range from mild to severe. High blood pressure can harm the mother's kidneys and other organs, and it can cause low birth weight and early delivery. In the most serious cases, the mother develops preeclampsia--or "toxemia of pregnancy"--which can threaten the lives of both the mother and the fetus.

What Is Preeclampsia?
Preeclampsia is a condition that typically starts after the 20th week of pregnancy and is related to increased blood pressure and protein in the mother's urine (as a result of kidney problems). Preeclampsia affects the placenta, and it can affect the mother's kidney, liver, and brain. When preeclampsia causes seizures, the condition is known as eclampsia--the second leading cause of maternal death in the U.S. Preeclampsia is also a leading cause of fetal complications, which include low birth weight, premature birth, and stillbirth.

There is no proven way to prevent preeclampsia. Most women who develop signs of preeclampsia, however, are closely monitored to lessen or avoid related problems. The only way to "cure" preeclampsia is to deliver the baby.

How Common Are High Blood Pressure and Preeclampsia in Pregnancy?
High blood pressure problems occur in 6 percent to 8 percent of all pregnancies in the U.S., about 70 percent of which are first-time pregnancies. In 1998, more than 146,320 cases of preeclampsia alone were diagnosed.

Although the proportion of pregnancies with gestational hypertension and eclampsia has remained about the same in the U.S. over the past decade, the rate of preeclampsia has increased by nearly one-third. This increase is due in part to a rise in the numbers of older mothers and of multiple births, where preeclampsia occurs more frequently. For example, in 1998 birth rates among women ages 30 to 44 and the number of births to women ages 45 and older were at the highest levels in 3 decades, according to the National Center for Health Statistics. Furthermore, between 1980 and 1998, rates of twin births increased about 50 percent overall and 1,000 percent among women ages 45 to 49; rates of triplet and other higher-order multiple births jumped more than 400 percent overall, and 1,000 percent among women in their 40s.

Who Is More Likely to Develop Preeclampsia?

·           Women with chronic hypertension (high blood pressure before becoming pregnant).

·           Women who developed high blood pressure or preeclampsia during a previous pregnancy, especially if these conditions occurred early in the pregnancy.

·           Women who are obese prior to pregnancy.

·           Pregnant women under the age of 20 or over the age of 40.

·           Women who are pregnant with more than one baby.

·           Women with diabetes, kidney disease, rheumatoid arthritis, lupus, or scleroderma.

How Is Preeclampsia Detected?
Unfortunately, there is no single test to predict or diagnose preeclampsia. Key signs are increased blood pressure and protein in the urine (proteinuria). Other symptoms that seem to occur with preeclampsia include persistent headaches, blurred vision or sensitivity to light, and abdominal pain.

All of these sensations can be caused by other disorders; they can also occur in healthy pregnancies. Regular visits with your doctor help him or her to track your blood pressure and level of protein in your urine, to order and analyze blood tests that detect signs of preeclampsia, and to monitor fetal development more closely.

How Can Women with High Blood Pressure Prevent Problems During Pregnancy?
If you are thinking about having a baby and you have high blood pressure, talk first to your doctor or nurse. Taking steps to control your blood pressure before and during pregnancy--and getting regular prenatal care--go a long way toward ensuring your well-being and your baby's health.

Before becoming pregnant:

·           Be sure your blood pressure is under control. Lifestyle changes such as limiting your salt intake, participating in regular physical activity, and losing weight if you are overweight can be helpful.

·           Discuss with your doctor how hypertension might affect you and your baby during pregnancy, and what you can do to prevent or lessen problems.

·           If you take medicines for your blood pressure, ask your doctor whether you should change the amount you take or stop taking them during pregnancy. Experts currently recommend avoiding angiotensin-converting enzyme (ACE) inhibitors and Angiotensin II (AII) receptor antagonists during pregnancy; other blood pressure medications may be OK for you to use. Do not, however, stop or change your medicines unless your doctor tells you to do so.

While you are pregnant:

·           Obtain regular prenatal medical care.

·           Avoid alcohol and tobacco.

·           Talk to your doctor about any over-the-counter medications you are taking or are thinking about taking.

Does Hypertension or Preeclampsia During Pregnancy Cause Long-Term Heart and Blood Vessel Problems?
The effects of high blood pressure during pregnancy vary depending on the disorder and other factors. According to the National High Blood Pressure Education Program (NHBPEP), preeclampsia does not in general increase a woman's risk for developing chronic hypertension or other heart-related problems. The NHBPEP also reports that in women with normal blood pressure who develop preeclampsia after the 20th week of their first pregnancy, short-term complications--including increased blood pressure--usually go away within about 6 weeks after delivery.

Some women, however, may be more likely to develop high blood pressure or other heart disease later in life. More research is needed to determine the long-term health effects of hypertensive disorders in pregnancy and to develop better methods for identifying, diagnosing, and treating women at risk for these conditions.

Even though high blood pressure and related disorders during pregnancy can be serious, most women with high blood pressure and those who develop preeclampsia have successful pregnancies. Obtaining early and regular prenatal care is the most important thing you can do for you and your baby.

 

دانشمندان موفق به کشف عامل ژنتیکی نابارورسازی در

 مردان عقیم شدند.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان ایسنا، پژوهشگران دانشگاه ویرجینیا در مطالعات جدید خود ژنی را شناسایی کردند که در عقیم کردن مردها نقش دارد. این تیم تحقیقاتی امیدوارند؛ با کشف ژن جدید به روشهای تازه‌ای برای جلوگیری و کنترل بارداری دست پیدا کنند. به گفته محققان؛ اسپرم‌ها طی یک پروسه سه مرحله‌ای در غدد جنسی مردانه تولید می‌شوند. در مرحله نهایی بیشتر تغییرات در اسپرم صورت می‌گیرد که شامل بسته بندی مولکولی DNA در سر اسپرم و هم چنین شکل گیری دنباله اسپرم است که نقش بسیار مهمی در رسیدن سلول جنسی نر به سلول جنسی ماده ایفا می‌کند. بر اساس مطالعه روی موشهای آزمایشگاهی معلوم شد؛ موشهایی که فاقد پروتئین موسوم به «میوز بیان کننده ژن 1» یا "MEIG1" هستند عقیم می‌شوند که علت آن ناقص ماندن مرحله سوم در پروسه تولید اسپرم است. این ژن هم چنین با تاثیر روی یک پروتئین ژنی دیگر این نابارورسازی را تشدید می‌کند. شرح این یافته در نشریه دستاوردهای آکادمی ملی علوم آمریکا به چاپ رسیده است.

7 دشمن مو

مو خوره و به دنبال آن ریزش مو، از بیشترین دلایل مراجعه افراد به پزشکان متخصص پوست و مو است. بنابراین بهتر است علل آسیب‌دیدگی مو را بشناسید تا از ایجاد آن پیشگیری کنید.‌

مهم‌ترین علل آسیب دیدگی موها :
1- برس زدن بیش از حد و غلط: برس زدن در حد معمول اشکالی ندارد و جهت زدودن آلودگی و گرد و غبار و همچنین پخش کردن چربی پوست در تمام سطح موها و نیز ایجاد ظاهری آراسته مفید است، اما در صورتی که موها را بیش از حد برس بزنید و یا موهایی را که داخل هم فرو رفته‌اند به شدت به وسیله برس جدا کنید و یا اینکه موها را بر خلاف جهت به وسیله یک برس نوک تیز شانه بزنید باعث آسیب‌دیدگی موها می‌شوید.

2- تحت کشش قرار دادن موها: به این صورت که موها را محکم ببندید، مثل بستن موها با کش به شکل دم اسبی و یا اینکه آنها را خیلی محکم ببافید. این کار علاوه بر آسیب رساندن به ساقه مو می‌تواند باعث ریزش مو از ریشه ی آن شود که در صورت تکرار به طاسی دایمی آن ناحیه منجر می‌گردد.

3- فر زدن موهای صاف یا صاف کردن موهای فر: فر زدن باعث شکستن پیوندهای گوگردی موجود در ساختمان موها می‌شود و در نتیجه موها قدرت خود را از دست می‌دهند و به راحتی می‌شکنند. پس از انجام این کار قدرت موها قابل برگشت نیست و آسیب وارد شده به آن قسمت از ساقه مو دایمی خواهد بود.

4- بی‌رنگ کردن مو (دکلره) و استفاده از رنگ موهای دایمی: برای این کار باید مواد دکلره یا رنگ ها به جدار مو نفوذ کنند تا بتوانند عمل خود را انجام دهند. این کار معمولا با استفاده از مواد مخربی نظیر آب اکسیژنه صورت می‌گیرد، بنابراین پس از رنگ کردن دایمی موها نباید توقع داشته باشیم که موها حالت و قوام قبلی را داشته باشند.

چنین موهایی سست و شکننده می‌شوند و درخشش خود را از دست می‌دهند و الکتریسیته ساکن باعث حالت نگرفتن آنها می‌شود.

5- استفاده بیش از حد از وسایل گرمازا مانند بیگودی برقی و سشوار: برای خشک شدن موها بهترین راه، آن است که موها را به تدریج و با یک حوله خشک کنید و استفاده از سشوار برای سرعت بخشیدن به روند خشک شدن مو و یا حالت دادن آن می‌تواند، باعث آسیب رسیدن به موها شود.

در صورت استفاده از سشوار بهتر است آن را با درجه کم و از فاصله دور به کار برید.

6- عوامل محیطی به خصوص نور آفتاب: یکی از مهم‌ترین علل فرسودگی موها تماس طولانی ‌مدت با نور خورشید است. تابش نور خورشید باعث ایجاد رادیکال‌های آزاد در ساقه مو می‌شود که شبکه پروتئینی ساختمان مو را تغییر می دهند و باعث خراب‌تر شدن موها می‌گردند. برای جلوگیری از این مساله باید هنگام کار در زیر آفتاب، از کلاه استفاده کرد.

7- عادت به بازی کردن با موها: این مساله یک وضعیت روانی خاص است که باید ابتدا مشکل روانی را بر طرف کرد.

دکتر محمدعلی نیلفروش‌زاده - متخصص پوست و مو

لازم به ذکر است که هیچ کدام از مطالب این وبلاگ کپی نیست ، تمام مطالب از کتابهای معتبر گرفته شده است و استفاده از این مطالب بدون ذکر منبع کاری غیر انسانی و ممنوع است.

به افزایش بیش از حد موهای خانم ها اصطلاحا هیر سوتیسم گفته میشود.

هیر سوتیسم بطور کلی نشانگر وجود دو مشکل میباشد :

یک مشکل زیبایی و یک مشکل هورمونی

نحوه و میزان موهای فردی در اوایل دوران جنینی به طور ژنتیکی تعیین میشود و در هر نژادی متفاوت است.

مثلا تعداد موهای فردی در افراد با نژاد مدیترانهای بیشتر از افرادی با  نژاد اسکاندیناوی میباشد.

حدود 50 میلیون فولیکول مو در تمام بدن وجود دارد که یک پنجم آن یعنی 10 میلیون آن در سر قرار دارد.

فقط کف دست و پاها فاقد فولیکول مو میباشد.

انواع موها :

1-موهای ویلوس : موهایی نرم ، نازک و کوتاه و کرک مانند .در سینه و پشت خانم ها دیده میشود.

2-موهای ترمینال : موهای بلند ، زبر و ضخیم .این موها را میتوان روی سر ، زیر بغل و ناحیه عانه مشاهده کرد.

(هم در مردان هم در زنان ). در مرد ها این موها در صورت بدن نیز یافت میشود.

علل ایجاد پرمویی در خانم ها :

1-مصرف آندروژن ها بصورت دارویی :

 مثلا استروئید های آنابولیک در بعضی از افرادی که به ورزش بدنسازی میپردازند. یا داروی ذانازول در بیماری آندرومتریوز.

2-مشکل تخمدان ها :

الف:تومور های تخمدانی تولید کننده آندروژن

ب: دیسژنری گونادال مخلوط :این وضعیت نادر با منشا ژنتیکی میباشد.در این بیماری ، مقداری از بافت بیضه در تخمدان (در دوران جنینی ) باقی میماند.یا در یک طرف بیضه و در طرف دیگر تخمدان وجود دارد.این افراد در دوران بلوغ دچار پرمویی میشوند

ج: بیماری تخمدان پلی کیستیک : خانم هایی دارای تخمدان های بزرگ و یک کپسول ضخیم بوده و درون آن ،تعداد زیادی کیست وجود دارد.این خانم ها چاق، پرمو ، دچار عادت ماهانه نامنظم و کمی بودند. (سندرم اشتاین – لونتال )

3- مشکلات غدد فوق کلیوی :

الف: سندرم کوشینگ : افزایش ترشحات کورتیکو استروئید ها که بعضی از آنها از آندروژن ها هستند ، بنابراین موجب پرمویی میشوند.

ب : نقایص آنزیمی : (هیپر پلازی غدد فوق کلیوی )

  ارثی است و فرد در سنین بلوغ دچار پرمویی میشود

4-هیر سوتیسم فامیلی :

حساسیت بیش از حد فولیکول های مو به مقادیر طبیعی آندروژن ها میباشد.

این بیماران از هر نظر سالم هستند ، و درمان فقط جهت زیبایی صورت میگیرد.

درمان دارویی :

الف : قرص های ضد بارداری : این قرص ها با کاهش هورمون های  ال اچ و اف اس اچ .. که از هیپوفیز ترشح میشود از تولید آندروژن ها در تخمدان ها جلوگیری میکند و در نتیجه باعث توقف رشد موهای اضافی میشوند . به علاوه ، این قرص ها موجب افزایش تولید پروتئین (   ) در کبد میشود و این پروتئین ها با به دام انداختن آندروژن ها باعث میشوند اثر آنها کم شود.

ب: اسپیرولاکتون یا آلداکتون :

این دارو به صورت مستقیم با اثرات آندروژن ها در پوست مبارزه میکند.  

ج : داروهای کورتون دار (کورتیکو استروئید ها)

د : سیپروترون کامپاند ( دایان )

اثر هورمونهای ضد بارداری را در بدن کم میکند .

((( در خصوص سوال یکی از عزیزان هم باید گفت این قرص در درمان آکنه و جوش قبل پریود استفاده میشود به صورت 3 ماه متوالی به صورت قرص های ضد بارداری میتواند مفید باشد. البته بهتر است به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید )))

ه : فیناسترید :

مصرف این دارو در خانم های پرمو تاثیر قابل توجه ای دارد.البته در همه ی افراد تاثیر یکسانی ندارد.

دارای خطرات کمی است. مهم ترین خطر این دارو در خانم های باردار است که باعث میشود دستگاه تناسلی جنین پسر شبیه دختر شود. به همین دلیل خانم هایی که از این دارو استفاده میکنند باید همراه این دارو از دارو های ضد بارداری نیز استفاده کنند تا از حاملگی جلوگیری شود.

ی : فلوتاماید

و :کتو کونازول :

بسیار موثر است اما عوارض جانبی آن شامل سمیت کبدی است . این دارو زمانی استفاده میشود که پرمویی شدیدی وجود داشته باشد ، تازه در این موارد هم دوره استفاده کوتاه میباشد.

ادامه دارد....

 برگرفته از کتاب  پرمویی در خانم ها تالیف پروفسور آلن ایلیاس

اثرات بر جنین	دارو هایی که به مادر تجویز میشود
مرگ جنین ، کری ، ناهنجاری قلبی عروقی یا معدی روده ای یا ادراری تناسلی	تالیدومید
فلج مغزی	جیوه آلی
نرینه زائی ، کارسینوم(سرطان) گردن رحم یا مهبل معمولا در زمان بلوغ	آندروژن ها – پروژستون ، استروژن ، دی اتیل استیل بسترول
ناهنجاری های متعدد- سقط	داروهای ضد سرطان داروهای آنتی متابولیت : متوتسکسات ، فلورواوراسیل سیکلوفسفامیدها آنتی بیوتیک ها : آمفوتریسین بی – میتو مایسین
تولید ناهنجاریهای متعدد –سمیت برای جنین	به مقدار زیاد-آنتی هیستامین ها VITAMIN D هالوسینوژن ها-مسکالین....
دپرسیون نوزاد – تشنج – لرزش یا مرگ	ضد دردها – داروهای مخدر – هروئین – مورفین - مپدریدین
خونریزی نوزاد.	سالیسیلات ها (به مقدار زیاد )
دپرسیون یا مرگ نوزاد	داروهای بیهوشی
دپرسیون نوزاد – مت هموگلوبین اوری - مرگ	بیحس کننده های موضعی (لیدوکائین – پریلوکائین )
مرگ یا خونریزی جنین	داروهای ضد انعقادی - کومارین
مرگ – سندرم گری	داروهای ضد عفونت کلرام فنیکل
ضایعه کبدی	اریترومایسین
خونریزی	NITROFURANTOIN
هیپر بیلی روبین امی	NOVOBIOCINE
کری عصبی	کینین و کینیدین
	استرپتومایسین
KERNICTERUS	سولفامید ها
همولیز ، سمیت کبدی ، وقفه رشد استخوانی ،دندان های تغییر رنگ یافته	تتراسایکلین
دپرسیون نوزاد	خواب آور ها – آرام بخش ها – دیازپام ...
عقب ماندگی رشد	مپروبامات
نوزاد کوچکتر از طبیعی	تدخین تنباکو
اسیدوز - سقط	به مقدار زیادVITAMIN C
هیپر بیلی روبین امی	به مقدار زیاد VITAMIN K
تجویز واکسن در دوران بارداری ممنوع است به خصوص  واکسنهای ویروسی – بیشتر ایمونوگلوبین تزریق میشود.	واکسن ها

  متاسفانه مقدور نبود تمام داروها ذکر شود. اگر داروی خاصی مد نظر شما بود میتوانید در نظرات مطرح کنید ...تا پاسخگو باشیم!!!  

بر گرفته از کتاب بیماری های زنان نوشته ی پروفسور رالف بنسون

    روش های سد کننده ی جلوگیری از بارداری  :  (barrier methods )                                                               

...............لطفا برای مشاهده بقیه مطلب روی ( ادامه مطلب ) کلیک کنید ٬٬٬٬٬٬٬

روشهای پیشگیرش از بارداری در افراد مبتلا به بیماریهای مزمن :

v  در افراد با چربی خون بالا :

v   استفاده از قرص های خوراکی ضد بارداری حاوی پروژسترون با دوز پایین ،  IUD  وآمپول تزریقی .   به شرط آزمایش هر 3 تا 6 ماه یکبار                     

v  در افراد با فشار خون بالا :

v   در نوع کنترل شده و افراد جوان --> قرص  ال دی  ، در افراد مسن با فشار خون کنترل نشده و سیگاری ----> آمپول و آی یو دی

v  در افراد با سابقه ی میگرن :

v   قرص های خوراکی و کاشتنی (زیر پوستی ) ، آمپول بدون خطر

v  در خانم های دیابتیک:

v   استفاده از قرص های پیشگیری ممنوع بوده اما میتوان از آمپول یا قرص های کاشتنی استفاده کرد.اما در این افراد بهتر است از کاندوم به صورت روتین استفاده شود.     

اگر سوالی راجع به مطالب فوق داشتید ، میتوانید در قسمت نظرات مطرح کنید ::::

منبع:کتاب جمعیت و تنظیم خانواده نوشته ی خانم معصومه خیرخواه